De abortuspil, het mifepristone (ook wel RU486 genoemd) is geen nieuw middel. Het wordt al ruim 10 jaar in het buitenland gebruikt, en in Frankrijk zijn er al meer dan een miljoen vrouwen mee behandeld. Er is dus al veel ervaring mee opgedaan, en de voordelen, maar ook de nadelen zijn in de loop van de tijd bekend geworden. Als je kiest voor behandeling met "de Pil", dan heb je een keuze gemaakt. Die keuze moet ook voor jezelf duidelijk zijn.
Er zijn voor het afbreken van jonge zwangerschappen twee verschillende methoden. De zuigcurettage, waarbij na oprekking van het baarmoerderkanaaltje, de baarmoeder met een zuigbuis wordt leeg gezogen, en de afbreking van de zwangerschap met "de pil".
De zuigcurettage wordt in nederland al 30 jaar gedaan en is een buitengewoon veilige methode. Je kunt kiezen voor plaatselijke verdoving of algemene narcose. Na de behandeling die zelden langer duurt dan een paar minuten, blijft je op de rustkamer nog een uurtje "bijkomen' van de emoties en de ingreep. Ook bij de heel jonge zwangerschappen is het slagingspercentage van een zuigcurettage bijna 100 %.
Bij de "pil" slik je een medicijn dat maakt dat het jonge embryo niet verder kan groeien, omdat het losraakt van de wand van de baarmoeder.
Mifegyn heeft geen invloed op jezelf. Na afsterven komt het vruchtje op natuurlijke wijze naar buiten, namelijk door contracties van de baarmoeder die je als krampen voelt. Je merkt dat, doordat je gaat vloeien - zoals bij een flinke menstruatie - en je verliest wat stolseltjes en het vruchtzakje dat je soms zult kunnen onderscheiden als wat wittig weefsel. In de klinieken wordt het vanzelf naar buitenkomen van het vruchtje niet afgewacht omdat dat vaak heel lang kan duren.
Na twee dagen komt je voor controle terug . Als het vruchtje nog niet is uitgestoten, wat meestal op de echo te zien is, krijg je prostaglandine tabletten die er voor zorgen dat de baarmoeder zich samentrekt en het vruchtje sneller naar buiten komt. Je kunt deze tabletten in je wang laten smelten,zodat de werkzame stof door het wangslijmvlies in je bloed wordt opgenomen. Na een uurtje spuug je wat er van over is weer uit. Die pillen hebben geen smaak. Sommige artsen menen dat het beter is de tabletten in de vagina in te brengen.
Het wachten op de uitdrijving van het vruchtje duurt meestal zo'n drie tot vijf uur, maar je moet er toch de gehele dag voor uittrekken. In een zeldzaam geval wordt het vruchtje niet uitgestoten en moet toch nog een zuigcurettage volgen. Je moet je van deze mogelijkheid wel terdege rekenschap geven. Sommige vrouwen geven aan dat zij de abortuspil methode willen omdat zij het proces bewust willen meemaken en het als natuurlijker ervaren dan een operatie. Bovendien kan de abortus thuis plaats vinden in de eigen vertrouwde omgeving.
Anderen kiezen juist voor de zuigcurettage omdat die behandeling maar een paar minuten duurt, en de vrouwen de zekerheid hebben dat er een dokter inde buurt is.
Om de zwangerschap te laten afbreken met de "abortuspil" moet aan een paar voorwaarden worden voldaan.
De belangrijkste is dat de zwangerschap niet verder gevorderd mag zijn dan 7 weken sedert de laatste menstruatie, dus niet verder dan 3 weken over tijd. Je moet ouder zijn dan 16 jaar en goed Nederlands kunnen begrijpen.
Om praktische redenen moet je niet verder dan twintig minuten van de kliniek wonen en met de auto binnen twintig minuten in een ziekenhuis kunnen zijn. (In één op de vijftienhonderd pilbehandelingen, kan er namelijk ernstig bloedverlies optreden. Dan moet je binnen een half uur in het ziekenhuis kunnen zijn voor enn transfusie).
Voor je eigen veiligheid mag je de behandeling niet ondergaan als je alleen thuis bent. Er moet dus altijd iemand bij je zijn: partner, moeder, vriendin enz.enz.. Voorts is het verstandig ook je huisarts op de hoogte te stellen. Ten laatste moet je telefonisch bereikbaar zijn, en met de kliniek of behandelende arts kunnen bellen.
tekst : Dr Joeri van den Bergh, november 2006